Bulunduğu sayı belirtilmemiş. Avram Ventura
Kötülüğe Karşı İyilik
Sanırım dört ya da beş yaşlarında olmalıyım. Mahallenin benden büyük çocukları, hazırladıkları gösteriyi sunmak için bahçenin bir köşesini kullanırlarken, izlemek için benden para istemişlerdi. Babama bunu söyleyemediğim için, aklımda hiçbir olumsuz düşünce olmadan, askıda duran pantolonun cebinden, ondan habersiz arkadaşların istedikleri parayı aldım. Babam bir süre sonra farkına vardığında, delici bakışları üstümde, beni karşısına oturttu ve yaptığımın ne denli yanlış olduğunu anlattı. Ağlamış, uzun süre yüzüne bakamamıştım. Nitekim üstünden bunca yıl geçmesine karşın, bu olay hiç aklımdan çıkmadı! O gün yaptıklarımı sorgulamak, yanlışımı düzeltmek yerine beni dövse, farklı bir davranışta bulunsaydı, üstümdeki etkisi değişir miydi, bilmiyorum. Sonradan okuduğum, ayrıca büyük heyecanla filmini izlediğim Victor Hugo’nun Sefiller romanının kahramanı Jean Valjean’a karşı, bir kasaba piskoposunun gösterdiği davranışı hiç unutmuyorum: Valjean, on dokuz yıl tutuklu kaldıktan sonra serbest kaldığında kimse ona yardımcı olmamış, iş vermemiş. Yalnızca piskopos, evinin kapılarını bu adama açmış. Gördüğü yakınlığa karşın Valjean, bir gece evdeki gümüşleri çalarak, kaçmış. Bir süre sonra polisler tarafından yakalanmış ve yüzleşmek üzere piskoposun karşısına çıkarmışlar. Din adamı bu gümüşlerin çalınmadığını, aksine ona kendisinin verdiğini ve iki parçayı da evde unuttuğunu söyleyerek tutuklanmasını engellemiş. Bu olay hırsızı derinden etkilediği gibi, yaşamında bir kırılma noktası olmuş. O andan başlayarak piskoposa dürüst bir insan olacağına söz vermiş ve elinden geldiğince erdemli bir yaşam sürmeye başlamış. Piskoposun bu olgun yaklaşımı olmasaydı, Jean Valjean’ın ömür boyu bir tutukevinde çürümesini kim engelleyebilirdi ki?.. Kuşku yok ki, günlük yaşamda her birimizin, piskoposun gösterdiği davranışı sergilememizi bekleyemeyiz; ama maddesel değil, düşünsel de olsa insanlara daha olumlu yaklaşmaya çaba harcayabiliriz. Kötülüğe karşı iyilikle karşılık vererek, erdemsiz davranışlara gösterebileceğimiz olgunlukla, çoğu kez bir ya da daha çok insanı, bulundukları olumsuz koşulların içinden çıkartarak yeniden yaratabiliyoruz. Doğallıkla, karşımızdakileri küçük düşürmeden… Ünlü yazar Somerset Maugham, iyiliği tıpkı çiçeklerin koku saçtıkları gibi, gelişigüzel ve doğal olarak yapmadığımız sürece bir anlamı olmadığını söyler. Bir Zen öyküsü anımsadım: Bankei, birkaç hafta süren meditasyon dönemine girerken, onunla birlikte olmak için, Japonya’nın dört bir yanından öğrenciler akın ederlermiş. Bu toplantıların birinde, bir öğrencinin orada hırsızlık yaptığı görülmüş. Sorun Bankei’ye iletilmiş ve suçlunun hemen yakalanıp kovulması istenmiş. Ünlü Zen ustası söylenenleri duymazlıktan gelmiş. Bir süre sonra aynı öğrencinin benzer bir eylemi görülmüş. Bankei yine ilgilenmemiş. Bunun üzerine tüm öğrenciler bir araya gelip bu hırsızın atılması için bir dilekçe düzenlemişler ve istekleri yerine gelmediği takdirde hep birlikte çekileceklerini bildirmişler. Dilekçeyi okuyan Bankei, öğrencileri toplayıp onlara şöyle söylemiş: -Sizler aydın insanlarsınız. Doğru nedir, ne değildir, bilirsiniz. İsterseniz uğraşınızı bir başka yerde sürdürebilirsiniz; ama bu mutsuz kardeşimiz doğruyu yanlıştan ayıramıyor. Ben ona öğretmezsem, kim öğretecek? Hepiniz gitseniz de, o burada kalacaktır! Hırsızlık yapan kişi, yüzü gözyaşı seliyle arınırken, tüm çalma tutkusu da bir anda içinden akıp gitmiş. İyiliğe karşı iyilik yapmak zaten doğal bir davranış örneğidir; sonuçta karşılıklı bir çıkar, adı konmasa da bir beklenti vardır. Önemli olan kötülüğü af edebilmek, o insana karşı iyilikle yaklaşmak! Sanırım gerçek erdem ve olgunluk bunu gerektiriyor.
E-DERGİ İzmir Life şimdi internette.
Tıklayın, okuyun...
MAYIS 2017 sayısında neler vardı göz atın!
SİNEMALAR