ARALIK2016 Hasibe Özdemir
Oraya bir cümle sakladım ben!
“Gel istersen neler yapabiliriz, birlikte bakalım” diyor. Sayfanın ortasına yazdığı “Kendini korumak” cümlesini kare içine alıyor hızla. “K sıkıştı” demek istiyorum. Elimle dokunuyorum harfin dışarıda kalan kısmına. Kaşlarını kaldırıp “Dikkatini veriyor musun?” diyor, başımı sallıyorum. Ellerim tekrar kucağımda. Güçlü yanlarıma odaklanmam gerektiğini söylüyor şimdi. Konuşurken çizdiği karenin üzerinden geçiyor defalarca. Onunla birlikte kalemin ucunda gidip geliyorum ben de. Üçüncü turda k’nın ayakları yok artık. Çerçeve kalınlaştıkça göğüs kafesim de sıkışıyor sanki. “Şunları görüyor musun?” diyor. Derin bir nefes alıyorum, kalem başka yerde şimdi. Eğilip abartılı bir merakla bakıyorum kâğıda. Beş tane ok... Hepsi çerçeveye saplanmış. Boşta kalan uçlarına balonlar eklerken “Buralara seçeneklerini yazmanı istiyorum” diyor. Beşi de kopup gitmek ister gibi dalgalanıyor kâğıdın üzerinde ama cümle kımıldamıyor bir santim bile.“Şimdi kalem senin elinde” diyor. Başka şeyler de söylemiş olabilir öncesinde. Dalıp gittiğimde hangi kelimeler uçtu üstümüzden bilmiyorum. Düşünüyormuş gibi bakıyorum kâğıda. Başımı hangi yöne eğsem, aklım sıvılaşıp yer değiştiriyor içinde. Sonra bir yarık açılıyor zihnimde, çatırtıyı sadece ben duyuyorum. Bildiğimi sandığım her şey oradan karanlık bir yere dökülüyor. Bomboş kalıyorum, yüzümde aptal bir ifadeyle. Oysa akıllı bulsun istiyorum beni. Tırnaklarımı etine kadar kemirmemiş olsaydım, bacağımın en yumuşak yerine saplar, istediği cevapları verirdim ama çıkmıyor sesim. Yarı açık ağzımı kapatıp dudaklarımı kemiriyorum. O bunu bir ileri, iki geri giden seanslarımızdan biri zannediyor. “Pekâlâ” diyor “ne düşünüyorsan sorgulamadan yaz.” Bilmiyorsun, senin aklının alamayacağı şeyler yaptı, senin göremeyeceğin yerlerimde... Konuşmuşum gibi kuruyor ağzım. Yutkunuyorum. Balonlar olduğu yerde şişiyor iyice. Kalemi birinden diğerine sürüklemek bile zorken, nasıl dolduracağım içlerini ben? “Beş boş balon, beş boş balon, beş boş...” dudaklarım kıpır kıpır. “Ne düşünüyorsun, paylaşır mısın benimle?” Boynundaki fuların iki ucu anten gibi dikleşmiş. Güldüm mü yoksa yine kendi kendime? Toparlanıyorum... “Yani” diyorum sanki hep oradaymışım gibi “Bu kadar çok seçenek var mı gerçekten Yeşim Hanım?” Aklımdan geçeni okumasın diye gözümün ışığını kısarak bakıyorum kuşkulu yüzüne. Yanaklarım pusetteki çocuklar gibi pembeleşmiş olmalı. En iyi yaptığım şey olabildiğince saf görünmek, bence başarıyorum. “Elbette var” diyor. Canlanıyor yeniden. Şimdi tekrar aynı masada oturduğumuzu, hatta birbirimizi duyduğumuzu zannediyor. “Elbette bu kadar çok seçenek var” diyor yeniden. Okların saplandığı yere bakıyorum. Balonların boşluğuna. “İstersen ilki benden olsun” diyor. Bu bir soru değil. Öylece durup bakmamdan sıkıldı, harekete geçmesi gerektiğini düşünüyor. “onunla konuşurum” yazıp uzatıyor kalemi. “Bunu daha önce denedim” diyorum. Bir kamyon kum gibi dökülüyor sözlerim, yine de altta kalmıyor cevabı. “Biliyorum ama bu kez daha kararlı konuşacaksın. Hem önce yazalım, sonra hepsini tek tek ele alırız, olur mu?” İkinci balonun içine kalemin ucunu bastırıp bekliyorum. İyi bir şey çıkarabilirsem tam ortasına düşecek ama yok. Boş bir hortum gibi tıslıyor kalem. Sessizce dinliyorum. “Hadi” diyor yeniden. “Fikir fırtınası yapıyoruz bak, aklına ilk gelen şeyleri sorgulamadan paylaş benimle.” Hadi, hadi, hadi! “Onu öldürürüm” yazıyorum. Birden. Kalem deliyor durduğu yeri. Kâğıdın ucu suyun altında kalmış gibi eriyor sanki. Gözleri takılıp kalıyor üzerime. Bir buçuk metreyi geçmeyen boyumu, diplerine kadar kemirilmiş tırnaklarımı hesaba katıp, yazdığım cümleyi tartıyor olmalı. Yüzü gevşiyor baktıkça. Sonra uzun bacaklarını geriyor, somuna benzeyen ayaklarımı çarpmasınlar diye çekiyorum ben de. “Sadece birkaç tokat değil, sadece bir süredir değil, yaptıklarını anlatsam…” Konuşmak yerine içime doğru kıvrılıp büzüşüyorum iyice. Böyle bakmayı kesse anlatırdım belki de. Sessiz bir “keşke” hırpalanmış kediler gibi hızlıca geçiyor aramızdan. Elimizi uzatıp okşamıyoruz ikimiz de. Biraz daha susarsak ortalığa dökülüvermekten korkuyorum. “Yani siz fikir fırtınası deyince öylesine çıkıverdi işte, biraz da gülelim diye.” Sesim duyulmaz oluyor kendi gürültümle. “Amacımız zarar görmeyeceğin bir çözümü beraber bulmak. Seni daha fazla zora sokmak değil.” diyor. Başımı sallıyorum “ben öylesine yazıverdim işte” diyorum, biraz da gülüyorum. Sonra tam zamanında susuyorum. O da gülümsüyor sanki ama güvenmiyor bana artık. Arka arkaya kontrol soruları soruyor, zil sesi gibi çınlıyor sözcükleri. Başımı sallayarak dinliyorum önce, ardından beklentilerini karşılayacak şekilde cevaplıyorum hepsini. Sonra kalemi elime alıyorum. Hızım tam olması gerektiği gibi. “Onu öldürürüm” cümlesi neon ışıltıları saçarak gözümüzü alıyor ikimizin de. Unutsun istiyorum ama “Bunu kaldıralım bence ortadan, ne dersin?” diyor yine de. Başımı sallıyorum ikiyüzlü bir gülümsemeyle. Balonun içi silindikçe sisleniyor. Biliyorum, kaybolan bir şey yok. O pusun içinde daha rahat saklayabilirim yapacağım her şeyi. Görmüyor. İkinci balonu unutsun diye yanındakinden başlayıp seveceğine inandığım seçenekleri yazıyorum sırayla. “Ailemden yardım isteyebilirim, yeni bir şehre taşınabilirim, bir daha bana vurursa polisi arayabilirim.” Yıllardır yapıp çözüme ulaşamadığım her şeyi önümüze koyuyorum. Tozları alınınca yeniymiş gibi parlıyor sözler. Arada durup düşünüyormuş gibi kalemi ısırıyorum. Ona bakmıyorum hiç. Başımı biraz kaldırınca masanın üstündeki yarım bardak suyla göz göze geliyoruz. Dibinde cama yapışmış boğulan bir kabarcık, kopup yukarı çıkamıyor bir türlü. “Şimdi yazdıklarını gözden geçirelim” diyor ayaklarını hevesle toplayıp. Kâğıda birlikte bakıyoruz. İkinci balonun söndüğünü sanıyor ama sisin içinde mermiler gibi parlıyor harfler. Artık rahatım. Gülümsüyorum bile. Bana bir kere daha vursun, bir kere daha aynı şeyleri yapmaya kalksın görecek o. İstediğiniz kadar silin, oraya bir şey sakladım ben.
E-DERGİ İzmir Life şimdi internette.
Tıklayın, okuyun...
HAZİRAN 2017 sayısında neler vardı göz atın!
SİNEMALAR
AYIN MEKANLARI KUMDA KAHVE

kumda kahve Kızlarağası deyince akla enfes Türk kahveleri geliyor. Sokak müzisyenleri eşliğinde içilen bol köpüklü kahvelerin tadı belki İzmir’in hiçbir yerinde bulamayacağınız türden. Aynı düşüncedeyseniz bir de Kumda Kahve isimli mekana uğramanızı öneririz. Kızlarağası Hanı’nın hemen yan sokağından girince yüz metre kadar ileride yer alan Kumda Kahve 2009’dan bu yana aile işletmesi olarak varlığını sürdürüyor. Aslı ve İsam Gültekin’in işlettiği mekan, İzmir’de kumda pişen ilk Türk kahvesinin yapıldı yer. Kızlarağası deyince akla çay ve kahve gelse de burada daha fazlası var. Dünya kahvelerinden sütlü tatlılara, kahvaltı menüsünden tostlara kadar birçok şeyi bulabileceğiniz mekan aynı zamanda şerbetleriyle de ünlü. Peki, nedir bu şerbetlerin özelliği? Öncelikle Kumda Kahve’de yapılan birçok şey gibi şerbetler de el yapımı. Demirhindi ve reyhan başta olmak üzere beş çeşit şerbet ...

[Devamını Oku...]

KOTİ BRASSERİE

Koti Brasserie Şıklığı ve gurme mutfağıyla Balçova’nın çehresini değiştirecek olan Koti Brasserie, uzun bir hazırlık sürecinden sonra kapılarını açtı. İzmir Ekonomi Üniversitesi mezunu olan Cemal Darıcı’nın dekorasyondan menüye kadar titizlikle tasarladığı mekân, İzmirlilere yeni bir deneyim yaşatmak için kurgulanmış. Dünya mutfaklarından seçme lezzetlerin bulunduğu, açık mutfakta yemeğinizin nasıl hazırlandığını görebildiğiniz mekânda özel tatlara da hazır olun. Et menüsünde iddialı olan Koti’de Dana Antrikot, ilik ile servis ediliyor. Burgerleri, pizzaları, makarnaları da farklı malzeme ve pişirme teknikleriyle gurme bir lezzete dönüşmüş. Salatalar ise ayrı bir deneyim hattı. Örneğin hellim ve kızarmış şeftali ile yapılan, yeşilliklerle sunulan salatayı mutlaka denemelisiniz. Mekân, kahvaltıda da dünya mutfağından tatlar sunuyor. Serpme kahvaltının yanı sıra Granola, İspanyol...

[Devamını Oku...]

MOMO ALAÇATI

Momo Alaçatı Alaçatı’nın keyifli İtalyanı Ayrıcalıklı ambiyansı, damaklarda iz bırakan lezzetleri, keyifli müzikleri, eğlence dünyasında ses getiren renkli geceleri ile geçen sene kapılarını açan ve kısa bir sürede Alaçatı’nın yıldızı olan MOMO, 2017 yazında da seçilen mekan olma özelliğini sürdürüyor. İtalyan şef Lorenzo Pellechia tarafından titizlikle oluşturulan menüsüyle Alaçatı’nın heyecanla beklenen adreslerinin başında gelen MOMO, ev sahipliği yaptığı DJ ve canlı müzik performanslarıyla da oldukça iddialı… İsminin ilhamını ünlü yazar Michael Ende’nin kültleşmiş, fantastik romanı Momo’dan alan mekan, hikayenin özünde yer alan “Zamanı değerli kullanma ve anlamlı kılma” felsefesini tüm detaylarıyla konseptinde yaşatıyor! MOMO, 100 kişi kapasiteli restoran tarafında, Akdeniz ve Ege mutfağının özel lezzetlerini sunuyor. Avokado içinde kokteyl soslu karides, parmesan peyn...

[Devamını Oku...]
MOMO ALAÇATI

1453 OSMANLI

"Şehzadeler kentinden Türkiye’ye” sloganıyla Manisa’da başlayan ve kısa sürede Manisa merkez, Buca, Mersin, Akhisar’da açılan 1453 Osmanlı, Manisa Uncubozköy’de yeni şubesiyle hizmete girdi. Şubelerinin marka değerinin artması konusunda Towerlife Perakende Lokasyon ve Marka Danışmanlık firması ile çalışan 1453 Osmanlı, yakında İstanbul'da, İzmir Bornova ve Gaziemir'de şubeler açacak. Ayrıca Birleşik Arap Emirliklerinde de bir şubenin açılması için çalışmalar sürüyor. Konsepti ve menüleriyle dikkat çeken 1453 Osmanlı kalite ve iyi hizmet anlayışından taviz vermeden hizmete devam ediyor. Menülerini sabah, öğlen, akşam ve gece olmak üzere dört farklı lezzete bölen 1453 Osmanlı’da 7’den 70’e hitap edebilecek menüleri adeta damak tadı yarattı. Osmanlı kültürünü yansıtan yemek isimlerinin sunulduğu menü konuklar tarafından büyük ilgi görüyor. Kafe bölümünde ise Nargile keyfi ile sohb...

[Devamını Oku...]

VARUNA GEZGİN

13 yıl önce Eskişehir'de matematik öğretmeni Mehmet Murat Fıçıcı tarafından başlatılan bir başarı hikayesi... Dinlemek ve denemek isteyenler buyursunlar, Varuna Gezgin karşınızda... Eskişehir'de gezmek için yaşayan, yaşamak için gezen bir grup gönüllü seyyah var. Coşkun Aral'ın belgesellerini seyrederek büyümüş, dünya atlasına bakarak hayallere dalmış ve bir gün bu hayalleri gerçeğe dönüştürmek için yollara düşmüş bir grup gezgin. Gezmek için zengin olmak gerektiğine inanmayan, imkansızı mümkün kılan bir grup gerçekçi hayalperest. Bir çok ülkeye yaptıkları yolculuklarda gördükleri değişik yemek, eğlence, işletmecilik kültürlerini Eskişehir'e taşımışlar. Bugün kafe ve restoran işletmeciliğinde bir çok konuda Türkiye'ye ilkleri getirip öncülük yapıyorlar. Eskişehir'de doğan, İzmir, Ankara, İstanbul ve yakında Antalya'da açılacak dokuzuncu şubesi ile büyüyen bu gezginler tecrü...

[Devamını Oku...]
VARUNA GEZGİN