Bulunduğu sayı belirtilmemiş. Hikmet Savatlı
Giden birinin ardından ne söylenebilir?
Arkasını dönüp kapıyı, evi yıkarcasına çarparak çıkandan değil, bu dünyadan sessizce başka bir yerlere giden biri için ne söylenir? Belki yazarsam okursun satır aralarında, bir fotoğrafı yırtarcasına, gözle görülen iki, kalpte trilyonlara bölünen insanları… Onlardan bahsederken “di/dı” takısını bir müddet kullanamıyor insan. Beyninin kabullenemediğini ruh sindiremiyor ki! İsyan etsen ne fayda, ağlasan ne fayda… Hayat bu kendi seyrinde akmaya, yanında sen dahil birini götürmeye, yada birini getirmeye hep devam etti; ölüm gece gibi karanlıkken, doğum gündüz gibi aydınlıktır. Ölenle ölünmez… Evet, ölen ile ölünmüyor lakin giden kişinin ruhuna bağladığı dostluk senden götürüyor. Bir abim bana “Hikmet’ciğim biz esasen onunla yaşayamayacaklarımıza ağlar ve isyan ederiz” demişti. Ne kadar da haklıymış… Geç bulunup tez yitirilen dostluklar kolay bulunur şeyler değildir. Bu sebeple arkadaşlık ve dostlukların kıymeti iyi bilinmelidir. Ölüm tabii ki çok acı, cenaze evi, cami, mezarlık ve okunan dualar toplumumuzca bir ritüele bindirilmiş seremonidir. Amaç yaşanan acıyı birlikte tedavi etmektir. Okunan dualar, bir ağızdan hareket edilerek ortaya çıkarılan enerji açılmış yaralara bir tutam merhemdir. İnsanlar birlikte olarak bu zorlu engeli aşmayı yüzyıllarca başarmışlardır. Her olayda olduğu gibi toplum tarafından kırılması güç bir takım önyargı bariyerleri vardır. Bu güne kadar gittiğim cenazelerde bunun sayısız örneklerini gördüm. İzdiham olan cenazeye de gittim, kimsesizler mezarlığına gömülen görevliler ile beraber 3 kişinin olduğu törene de gittim. Cenaze sahibine yaranmak için başka mezarların üzerine basaraktan avaz avaz bağıranları da, gözlüklerin arkasından ağlayanları da olduğu gibi kabul etmeyi öğrendim. Ölüm, doğum kadar normal ve basittir aslında. Doğum sonrası ailen bir kişi artar, ölüm sonrası ailen bir kişi azalır. Doğumda umut vardır, yaşayacaklarını hayal eder hayallerinin peşinde koşar gidersin. Yanında olursun, arkasında olursun yeri gelir siper olursun… Ölüm öyle mi ya? O acıdır işte, yaralayıcıdır, parçalayıcıdır tam olarak doğumun tam tersidir. 16 Ocak 2010 cumartesi… Sabah’ın sekiziydi, telefonla dayımla konuştum, “haydi gel seni bekliyorum” dediğinde hayatında ilk defa bana “acele etme ama” dedi. O yaşımda hiçbir zaman bana acele etme demediğinden “gidicisin herhalde ya da erdin artık, “acele etme”ler duyuyorum senden değişik şeyler bunlar” diyerek kahkahalar ile telefonu kapattık ve bir daha asla buluşamadık… 52 yaşında kalbine yenik düştü dayım, senelerce ağladım. Hala boğazım düğümlenir, sesim çatallaşır ve sonra aklıma komik bir enstantane gelir gülerim ama kalbim çarpar. Hala özlüyorum, facebook’ta koyduğum resminin altına onu her özlediğimde yazılar yazarım, doğum gününü, bayramını, babalar günü hep kutlarım. İçimde fırtınalar kopar ama yapacak hiçbir şey yok… O günden sonra kendi kendime bir karar aldım, hayat devam ediyorsa ben de edebilirdim. Üzüntü, ağıt tabi bunun hep içinde ama güzel şeyler de var bu hayatta. O yüzden doğum ve ölümü yin and yang gibi algıladım. Bu minvalde hareket ediyorum. Bu sebepten ötürü cenazelerde insanların acısı yaşama şekli benim hiç umurumda olmaz! Hiç kimseye “neden gülüyorsun!” yada “neden ağlıyorsun” gibisinden çıkışmam, serzenişte bulunmam. Acı ve mutluluk paylaştıkça azalır/artar, işte ben bunu buralarda senle paylaşıyorum. Sakın beni yanlış anlama, “rahmetli halay başımızdı, o olmadan halay çekemeyeceğiz, son bir halay çekelim!” diyerek tabutun ucunu tutup halay çek demiyorum kimseye. Her insan doğar, yaşar ve ölür… Peki, kurguyu değiştirsek mesela nasıl olur? Bir tabut içerisinde etrafımızda insanlar ile bir yaşımızda dualar ile bir cami avlusunda dünyaya gelsek? Ailem, dostlarım, akrabalarım, tanıdıklarım ve sevenlerim beni gülerek karşılasalar. Ben önde cemaat arkamda yıkamaya girsem, güle güle beni sevenlerimle evime gelseler ve orada oturup konuşsak, sohbet etsek, dertleşsek. Zaman ilerlese ben ve eşim gençleşse, büyümüş çocuklar, gençleşse, kendi evlerinden bizim eve gelseler? Biz daha gençleşsek çocukları hastaneye götürüp bıraksak, gençlik yıllarına dönsek, çocuk olsak ve sonra “var olmaktan” yok olmaya” geçsek? Hiçbir üzüntü olmasa hayatımızda, mevcut hastalıklarımız zamanla iyiye gitse, ve hep daha dinç olsak… Tabii bunlar hep hayal… Belki böyle olsa bazı değerlere zamanı geçmeden daha sıkı sarılabilir, daha fazla mutlu olabilir, ve daha az onları üzebilirdik… Temmuzun 18’inde hastalığı sebebi ile üçüncü ameliyatına giren ve 26’sında kaybettiğimiz dostumuz Taylan Koçak… “Ameliyata gireyim çıkayım, sonra hallederiz birader” diyerek kapattık telefonu. Oysa ölümünün 7’sine biz rakı içmeye sözleşmiş kızlar da bir şeyler yapar artık demiştik… Gül bahçelerinde ışık olasın dostum… Giden birinin ardından ne söylenebilir? Sorusunun cevabı bilinmez, o yüzden söylenecek ne varsa gitmeden söylemeli insan; Zira mezar taşları sarılmak için soğuktur, sevdiklerini kaybetmeden sıkı sıkıya sarılacağın günler yaşamanı dilerim…
E-DERGİ İzmir Life şimdi internette.
Tıklayın, okuyun...
MAYIS 2017 sayısında neler vardı göz atın!
SİNEMALAR
AYIN MEKANLARI SADE

Burası çok tatlı bir aile işletmesi, iki kız kardeşin hayallerini gerçeğe dönüştürdüğü bir yer. Ama benim her gittiğimde gördüğüm aile ve arkadaşların da etrafa yayılan olumlu etkileri oldukça fazla. Gelelim mühim konuya, evet ne yiyoruz? Ben ilk geldiğimde rejimimin ilk günleriydi. Kırmadılar, menüde olmamasına rağmen meyvelerle dolu bir tabak hazırladılar, istediğim kiloya inip geldiğimde ise meşhur kahvaltılarını tadabildim. İsterseniz ortaya 2 kişilik kahvaltı söyleyelim. Minik tabaklarda baya çeşit geliyor. Muhammara, Antep-Tulum-Ezine-Çeçil peyniri, zeytinler, domates, salatalık, tahin-pekmez, göçmen sosu, kaymak-bal, ayva-fıstık-lorlu karadut reçeli, tereyağ, haşlanmış yumurta, zahter & zeytinyağı... ortaya geldikten sonra arıştırmalık bir şeyler de söyleyelim. Antep'ten getirttikleri Fıstıklı Antep Katmerini kesinlikle söyleyelim. Bir de daha önce tattığım kanepe vardı, onu ...

[Devamını Oku...]

CELİLE

Karşıyaka Aksoy'da Raika'yı bilirsiniz. Raika'ya komşu geldi, hem de yine aynı aileden. Yine 2 konsept bir arada; hem ikinci el eşyaların satıldığı bir dükkan, hem de bir şeyler atıştırabileceğiniz bir cafe. İsterseniz önce sandviçlerin siparişini verelim. Onlar olurken de etraftakilere bakarız. Ispanaklı Tulum Peynirli Lavaş, Sloppy Joe's ve Kaşarlı, Osmanlı Sucuk Tost... Ooo! Çok iyi seçimler. Ben biraz farklı bir seçim yapacağım. 3 öğün kahvaltı edebilen bir insan olarak, bütün gün kahvaltı veren yerlere bayılıyorum. Ondan "Celile Usulü Serpme" yiyeceğim. Ha öyle düşündüğünüz gibi masa donanan kahvaltılardan değil, minimal ekmek üstü hali. Hadi biraz etrafı karıştıralım. Elbiseler, ayakkabılar, aksesuarlar hepsi tek tek seçilmiş, özel parçalar. Sergilemeye ve almaya değecek parçalar ile dolu burası değil mi? Dekorasyonu oturup seyretmek bile bir başka zevk. Fazıl Bey Caddesi 5...

[Devamını Oku...]

TUCK COFFEE

Panda eli değmiş bir kahve keyfine var mısınız? Son zamanlarda açılan kahve dükkanlarından dekorasyon ve servis olarak ayrılan Tuck Coffee, aslında sadece kahve ile değil smoothie ve tatlıları ile de öne çıkıyor. Hadi herkes rahat edeceği bir yere kurulsun. Self servis kısmını ben hallederim. Buraya bilerek sizi akşamüstü getirdim çünkü esas hareketlenme akşama doğru başlıyor. Ekip de çok samimi ve eğlenceli. Kendinizi her akşam burada takılırken bulabilirsiniz. Ohooo, köşede muhabbet koyulaşmış bile. Grubun dışında kalmak istemem, hemen aralarına katılmalıyım. Bestekar Sadi Hoşses Caddesi 40B Bostanlı @tuckcoffee

ALAÇATI BAZEN

Bazen Alaçatı, bu yaz da Alaçatı'nın nabzını tutmaya devam ediyor. Bazen; tasarım, moda, sanat ve dekorasyon konularında evsahipligi yaptığı birbirinden farklı konuk ve söyleşilerine şimdi de lezzeti ekledi. Bu sezon Bazen'i Hacımemiş Dutlu Meydan 41 numaraya taşıyan Banu Maga, yeni mekanındaki açık mutfakta yapacağı workshoplar ve söyleşilere ünlü şefler ve yemek kitabı yazarları katılacak. Hacımemiş'in kalbi Dutlu Meydan'a taşınan Bazen’in bir de süprizi var; begonvillerle kaplı, doğallığı bozulmadan dekore edilmiş gizli arka bahçesinde, Alaçatı'nın kalabalığından uzak, uzun masalarda keyifli sohbetler ve kaliteli müzik eşliğinde özel menüler, kokteyller, gün boyu ev yapımı lezzetler, pastalar ve nefis kahve çeşitlerini deneyimleyebilirsiniz. Bazen Alaçatı’nın kurucusu Banu Maga "Biz Alaçatı’ya gönül verenler, Alaçatı'nın sadece gece hayatı ile değil, iyi ve kaliteli yaşama dai...

[Devamını Oku...]